لذت برنامه نویسی: ذخیره سازی داده

اینم یه تجربه پراکنده دیگه!

مدتی هست که دوست دارم بنویسم و نمیرسم. حالا بعد از مدتها اشتیاق به نوشتن اونقدر زیاد هست که دارم مینویسم.

هدف از این پست معرفی روندها ذخیره سازی دیتا توی کد هست. بارها میشه که ما دوست داریم یه اطلاعاتی رو ذخیره کنیم و اون رو بعدا بازیابی کنیم. وقتی سطح پایین با این اطلاعات برخورد میشه معمولا مساله عجیبی هستند و بایستی به روش مناسب اونها رو پیاده سازی کرد تا ویژگی‌های زیر رو داشته باشه.

  1. سایز دیتا و فایل متغیر باشه و بشه اون رو اضافه کرد
  2. فیلدهای دیتا قابل اضافه و کم کردن باشه
  3. حجم کد لازم برای این کار کم باشه که بشه روی دستگاه‌های سطح پایین مختلف ازش استفاده کرد.

راه حل‌ها

چیزهایی که من با توجه به جستجوهام پیدا کردن اینها هستن:

  1. پیاده‌سازی از اول: یعنی وابسته به نیازمون یه ساختار قابل افزایش خوب پیاده‌سازی کنیم
  2. استفاده از فرمت‌های متنی: فرمت‌های متنی که معمولا میشه استفاده کرد ini, xml, cvs, json, yaml هست. ایراد اینها اینه که چون متن هستن حجم زیادی میگیرن و عملا به صرفه نیستن. معمولا میزان پردازش لازم برای parse اونها هم کم نیست.
  3. استفاده از تکنولوژی های serialization مثل protocol buffer, thrift هست که با استفاده از اونها میتونید یه دیتا رو توصیف کنید و همون دیتا رو بصورت آرایه ذخیره کنید. اونها معمولا از schema evolution یعنی تغییر ساختار دیتا هم پشتیبانی می‌کنن.
  4. استفاده از دیتابیس های سبک مانند sqlite
  5. استفاده از کتابخانه‌های ذخیره سازی nosql مثل unqlite یا level db یا berkeley db که هر کدومشون به ما امکان ذخیره سازی دیتای با فرمت نامشخص رو میدن.

انتخاب من

من در پروژه‌هام از یه ساختار با سایز مشخص، ini ، sqlite و unqlite استفاده کردم. الان ترجیحم استفاده از با این اولویت هست:

  1. اول sqlite چون خیلی امکانانت سطح بالایی میده
  2. استفاده از unqlite و یا ini. البته با ini ما به مشکلات زیادی خوردیم اما unqlite رو هم اونقدر توی فیلد تست نکردم
  3. تهش پیاده کردن ساختار با سایز مشخص هست که کلی دردسر داره

همین

زیر پوست داکر چه خبر است

اینم یه تجربه پراکنده دیگه! این پست قرار بود جای دیگه‌ای منتشر بشه اما خب نشد. پس اینجا منتشرش میکنم. این متن رفرنس‌های زیادی کم داره که انشالا بعدا اضافه‌شون میکنم

در این پست قرار است که به زیرساخت‌هایی که داکر مبتنی بر آن ساخته شده است اشاره شود. هدف نهایی نشان‌دادن این موضوع است که داکر امکانات خود را به چه صورت ارائه می‌کند.

مقدمه

قاعدتا هم‌اکنون که در حال خواندن این متن هستید می‌دانید که داکر چیست و احتمالا می‌دانید که چگونه کار می‌کند. داکر خود مبدع موضوع جدیدی نبوده است و بر دوش تکنولوژی‌هایی توسعه یافته ایستاده است. استفاده از هریک از این تکنولوژی‌ها به تنهایی دردسر زیادی داشته و داکر با تجمع و آسان کردن استفاده از آنها توانسته است به اقبال عمومی دست یابد. در این پست بصورت خلاصه به بررسی این تکنولوژی‌ها پرداخته می‌شود.

کرنل لینوکس

بخش عمده‌ای از امکاناتی که داکر فراهم می‌کند، با استفاده از سازوکارهایی که در کرنل وجود دارند پیاده‌سازی شده‌اند. با در کنار هم قرار گرفتن این تکنولوژی‌ها داکر توانسته است که به ارائه خدمات بپردازد. لیست این تکنولوژی‌ها عبارتند از:

  • فضای نام(namespace)ها در لینوکس: فضا‌های نام این امکان را بوجود می‌آورند که بتوانند بخشی از منابع سیستم را بصورت ایزوله به پروسه‌هایی که درون آنها قرار دارند ارائه دهند. این منابع تنها توسط پروسه‌های درون آن قابل روئیت است. فضاهای نامی در داکر مورد استفاده قرار گرفته‌اند عبارتند از
    • فضای‌نام PID: که باعث می‌شود پروسه تنها پروسه‌های درون خود را ببینند
    • فضای‌نام NET: که باعث می‌شود بتوان کارت‌شبکه، پشته شبکه و سایر موارد را بصورت ایزوله ارائه کرد.
    • فضای‌نام IPC: که روندهای ارتباطی بین پروسه‌های مختلف را ایزوله می‌کند.
    • فضای‌نام MNT: که نحوه اتصال(mount) واسط‌های ذخیره سازی را ایزوله می‌کند.
    • فضای‌نام UTS: که نام کامپیوتر(hostname) و دامنه(NIS) را ایزوله می‌کند.
  • گروه‌های کنترلی یا cgroups: کرنل لینوکس این امکان را فراهم می‌اورد که پروسه‌ها در یک ساختار سلسله مراتبی قرار گفته و دسترسی آن به منابع سیستم محدود شود و مورد پایش قرار گیرد. این باعث می‌شود بتوان به عنوان مثال میزان استفاده از سی پی یو یا رم را کنترل کرد.

فایل سیستم

تکنولوژی دیگری که در داکر مورد استفاده قرار گرفته است، استفاده از یک سیستم فایل خاص به ویژگی copy on write است. سیستم فایلهای با این ویژگی را می‌توان بصورت لایه لایه ذخیره کرد و هنگام انتقال در صورت وجود داشتن نسخه قبلی تنها تفاوت‌ها را ارسال نمود. همچنین این امکان به ما این اجازه را میدهد که بتوانیم تغییرات را نسخه متفاوت همانند یک سیستم مدیریت نسخه پیگیری نماییم. سیستم فایلی که داکر از آن استفاده union file system است که ویژگی‌های زیر را دارد:
– بصورت لایه‌ایست
– هر لایه بایستی commit شود
– هر لایه بصورت فقط خواندنی ذخیره می‌شود.
– تنها فایلهای تغییر یافته در آن لایه ذخیره می‌شوند.

اجرا یک کانتینر

برای اجرای کانتیر و مشخص کردن تمام مشخصات آن بایستی این مشخصات را به فرمتی توصیف کرد. در داکر این فرمت container format نام داشته و داکر سعی در استاندارد کردن آن را دارد.

اسکرین کست: چگونگی ساختن اسلایدها

اینم یه تجربه پراکنده دیگه!

خب من این مدت شروع کردم به ضبط چند قسمت ویدئو به فرمت اسکرین کست از کتاب «۹۷ چیز که یک برنامه نویس بهتر است بداند» و این آخر هم یه درس در مورد git درست کردم. سوالی که این مدت از من شده که ترجی دادم جوابش رو علاوه بر رو در رو اینجا هم منتشر کنم اینه که اسلایدها رو چطوری میسازم. البته اگه دقت کرده باشید نسبت به اولین اسلایدها، کیفیت اسلایدها بالاتر رفته چون من بیشتر با ابزاری که استفاده میکردم آشنا شدم.

کلا تکنولوژی ساخت اسلایدها چیزی نیست جز HTML همین. که این HTML خاص به کمک کتابخانه‌های impress.js به حرکت در میان و اسلایدها رو میسازن. ابزار impress.js با ایده گرفتن از محصول تجاری perzi و با استفاده از امکانات HTML5 توسعه پیدا کرده. کاری که باید انجام بشه اینه که شما اسلایدها و انتقالها رو یکی یکی درست میکنی و در نهایت impress.js میدونه که چطوری اونها رو اجرا کنه. سختی این روش اینه که جاگذاری دقیق اسلایدها روی صفحه نمایش و همه انتقالها بایستی بصورت دستی انجام بشه که به همین خاطر کار یکمی مشکل هست

حالا یه نفر پیدا شده ابزاری به نام hovercraft مبتنی بر پایتون توسعه داده که میاد فایلهای ReStructuredText رو تبدیل به HTML با فرمت مناسب میکنه و تمام جاگذاری‌ها و تبدیل‌ها رو هم انجام میده. شما می‌توانید تبدیلها رو بصورت اتوماتیک و متناسب با اسلاید قبلی دید. نمونه این اسلایدها در منبع گیت‌هاب ارائه‌های من موجود هست

همین!

مسیر شغلی کامپیوتر و آی‌تی

اینم یه تجربه پراکنده دیگه!

یکی از دوستان من که کامپیوتر نخونده و معاون آموزشی یکی از دانشگاه‌های شهر مادری من هست از من پرسید که که ما به دانشجو‌های کامپیوتر و آی‌تی مون چی یاد بدیم که واسه کار آماده‌تر باشند؟ وب یادبگیرن؟ اندروید بلد بشن؟ ما چه درس‌های آنلاینی رو براشون بخریم و بصورت مجانی در اختیارشون قرار بدیم؟

این سوال من رو به فکر واداشت که یه دانشجوی کامپیوتر یا آی تی چه مسیرهای شغلی جلوی روش هست و برای اون مسیر به چه مهارت‌هایی نیاز داره و این مهارت‌ها رو از کجا و به چه شکل میشه کسب کرد. این ایده رو توی توییتر به اشتراک گذاشتم و دوستانی هم پیدا شدن که ابراز علاقه کردن که کمک کنن. پس من همون روز نسخه اول یه مستند کوچک رو نوشتم و به اشتراک گذاشتم و دوستان هم لطف کردن اون رو بهتر کردن. هنوز فاصله زیادی تا تمام شدن داره اما شروع خوبی

پس اگه دوست داشتید کمک کنید یادتون باشه که به این سوالات جواب بدید:

  • چه شغلی؟
  • به چه مهارتی نیاز داره؟
  • از کجا میشه این مهارت رو یاد گرفت؟

منتظر کمک‌هاتون هستم

همین!

دوپینگ گیط‌ی ;) – دوره کوتاه و فشرده git

اینم یه تجربه پراکنده دیگه!

حدودا ۲ روز پیش با خودم عهد کردم که یه ویدئو کوتاه آموزش درباره git درست کنم به اسم «دوپینگ گیط‌ی ;)». بعد از ۱۰ ساعت کار مفید این ویدئوی ۲۵ دقیقه‌ای در مورد گیت آماده شده که میگذارمش اینجا که ببینید.

مطالبی که توش مطرح میشه اینا هستن:

  • نصب و راه‌اندازی
  • مفاهیم گیت
  • ساختن یک منبع کد محلی
  • اضافه کردن و کامیت!
  • تغییر و کامیت!
  • تاریخچه تغییرات
  • سرور git
  • گرفتن از سرور
  • فرستادن تغییرات
  • شاخه‌ها
  • بروزرسانی و ادغام
  • برچسب‌ها
  • برگردادن تغییرات

سورس فایل ارائه هم مثل سورس این مطلب توی github من در دسترس هست.

ویدئو

در یوتیوب:

در آپارات:

لذت برنامه نویسی: معرفی gerrit

اینم یه تجربه پراکنده دیگه!

خب الان که من فرصت نوشتن بیشتر دارم تصمیم گرفتم یکم در مورد gerrit بنویسم. توی هر شرکتی معمولا یه چیزی به اسم «چرخه حیات توسعه نرم افزار» وجود داره که آدم‌ها ازش بصورت آگاهانه یا به وسیله اونچیزی که فرهنگ اون تیم یا گروه دیکته میکنه ازش استفاده می‌کنند. که اگه عمری بود بیشتر در موردش می‌نویسم. چرخه حیات کارهایی که ما در شرکت انجام می‌دیم به این شکله که:

  • کارهای موجود بصورت فردی از لیست کارها انتخاب میشه و انجام میشه
  • پس از نهایی شدن کار کدها برای merge در اختیار بقیه قرار می‌گیرن
  • پس از تایید توسط jenkins و حداقل یکی از افراد تیم بسته به تشخیص بررسی کننده کارها merge میشن
  • پس از این مراحل هم که تسترها شروع به بررسی کد می‌کنند.

معرفی gerrit

حالا پست امروز یه معرفی کوتاه و از ابزاری هست به اسم gerrit که ما از اون برای merge استفاده می‌کنیم.

روند هم اینه که با امکاناتی که gerrit در اختیار ما قرار میده، بعد از ارسال کد یک مرج محلی اتفاق میفته و کد توسط ci که همون jenkins باشه کنترل و کامپایل میشه. اگه این مرحله درست بود jenkins به gerrit میگه که اگه کسی review کرده میتونه تغییرات رو merge کنه و گرنه تا عدم موفقیت jenkins کسی نمی‌تونه کد رو اشتباهی merge کنه. این تضمین میکنه که دیگه کسی چیز اساسی رو خراب نمی‌کنه. پس از تایید jenkins هم افراد میتونن کد رو بررسی و تغییرات رو merge کنن. همچنین gerrit پلاگین‌هایی داره که کمک میکنه تا ما اون رو به جاهای مختلف مثل jira وصل کنیم و از اینکه یه کار آماده‌است و یا یه کار merge شده با خبر بشیم و حتی وضعیت موارد رو تغییر بدیم.

بعد از بررسی روند کا نوبت به پیش فرضهای هست که توی gerrit وجود داره.

  1. اینکه مدیریت منبع git در کنترل gerrit هست و ازش به عنوان یک git server استفاده می‌شه. یعنی اگه سرور دیگه‌ای مثل github هم وجود داره کپی gerrit هست نه بالعکس
  2. اینکه تغییرات هرچقدر هم که زیاد و مداوم باشن در نهایت در قالب یک commit ارسال میشن. ممکنه بگید که خب اگه من خواستم وسط کارم push کنم چی؟ جواب اینه که هر کامیت یک تغییر هست و تغییر میتونه draft باشه که یعنی هنوز کامل نشده
  3. اینکه gerrit تلاش میکنه که تاریخچه کد خطی بمونه و این در مجموع خوبه. برای خطی نگه داشتن تاریخچه به شدت از rebase استفاده می‌کنه

حالا اگه بخوام بصورت خلاصه مزایا و معایب رو بگم هم اینا به ذهنم میرسه

مزایا و معایب gerrit

مزایا:

  1. تاریخچه خطی
  2. ثبات در عملکرد
  3. وجود ابزار git review برای ارسال به gerrit و راحت کردن استفاده از gerrit
  4. شفافیت روند کاری بررسی کرد
  5. راحتی integrate شدن با ابزارهای دیگه مثل jira و jenkins و gitlab

معایب:

  1. مستندات گنگ. خیلی پیدا کردن چیزهای ساده توی gerrit آسون نیست
  2. زمان زیادی برای یادگیری استفاده از gerrit مورد نیاز هست

در آخر بگم که بگم که روند کاری که هریک از این ابزارها پیشنهاد میدن یک روند دیکته شده است و ممکن به مذاق شما خوش نیاد پس از هر روشی که به مذاقتون خوش میاد استفاده کنید. ما هم یه مدت از gerrit استفاده کردیم بعدش از gitlab و دوباره برگشتیم gerrit چون به نظرمون gerrit بهتر بود

همین!

لذت برنامه نویسی: نحوه کار ما با jenkins

اینم یه تجربه پراکنده دیگه!

خب حدودا سه سال قبل من از جای خالی continues integration نوشتم. حالا حدود بعد از سه سال میخوام دوباره به موضوع رجوع کنم و درباره jenkins بنویسم

توی این سه سال اتفاقات زیادی افتاده. ما روند build رو با استفاده از cmake بهتر کردیم. یادگرفتیم که چی به چیه. حدودا انتهای سال قبل بود که توی شرکت منابع و علم کافی برای پیاده‌سازی روند ci بوجود اومد و ما شروع کردیم به استفاده از jenkins.

نصب و راه‌اندازی jenkins به نسبت آسون و راحت بود. کاری که jenkins برای ما میکرد این بود که به یه دلیلی(بخونید ماشه) شروع به کامپایل کد میکرد. روند کامپایل هم آسون بود. یعنی اینکه یه سری پروژه معمول رو میشناسه مثل cmake, make, gradle, maven داره که کار رو راحت میکنه

ما اول به یه پروژه معمولی که بصورت ساعتی اجرا میشد شروع کردیم فقط نکتش اینه که ما با سخت‌افزارهای مختلف کار میکنیم و این تنها برای یکی از سخت‌افزارهامون کار میکرد. بعدش یه پروژه معمولی دیگه اضافه کردم که با cppcheck کار static analysis رو روی کدمون بصورت ساعتی انجام میداد.

در مرحله بعد با استفاده امکانی از jenkins pipeline تمامی سخت‌افزارها رو باهم کامپایل کردیم و cppcheck هم به عنوان یک مرحله از این خط لوله ما انتخاب شد.

در قدم بعدی هم این ماجرا رو به git وصل کردیم و به ازای هر کامیت یا هر درخواست بررسی که روی کدمون انجام میدیم شروع به کامپایل میکنه و ما میدونیم که دیگه تغییرمون چیزی رو خراب نمیکنه.

در قدم‌های بعدی میخوایم تست اتوماتیک و تست روی سخت‌افزار رو هم پیاده کنیم که اون داستان‌های خودش رو داره. ما آهسته و پیوسته حرکت کردیم تا به این نقطه رسیدیم. شاید کند بودیم شاید هم خوب عمل کردیم ولی خوبیش اینه که راه روشنی پیش رو داریم.

فعلا همین!

openwrt و اضافه کردن یک پکیج جدید

اینم یه تجربه پراکنده!

توی پست قبل من OpenWrt رو معرفی کردم. بعد از یه مدت متوجه شدم که یه پروژه جدید به نام LEDE ایجاد شده که انگار همونه و الان حدود ۲ سال هست که OpenWrt زیاد بروزرسانی نمی‌شه. حالا با توجه به علاقه‌ام به کارهای نزدیک سخت‌افزار و مسائل مرتبط به cross compile سعی کردم که کل OpenWrt رو کامپایل کنم و سعی کنم یه پکیج جدید بهش اضافه کنم.

البته پکیجی که من دنبالش بودم tun2socks بود که پکیجش بصورت غیر رسمی وجود داشت. کاری که من کردم این بود که آدرس‌ها رو عوض کردم و یادگرفتم که چطور میتونم اون رو برای روترم کامپایل کنم. نتیجه کار من رو میتونید توی گیت‌هاب من پیدا کنید

روند کار به ترتیب اینجوریه که:

  1. اول سورس کد رو با گیت از گیت‌هاب میگیرید
  2. دوم با توجه به راهنمای آنلاین تمام پکیج‌ها رو دانلود میکنید
  3. پکیج رو اضافه می‌کنید
  4. با استفاده از نوع معماری سیستم و نوع دستگاه و پکیج‌ها رو انتخاب می‌کنید
  5. و از ابتدا کامپایلر و کل لینوکس و پکیج رو کامپایل میکنید

پینشهاد میکنم که برای شروع اینها بخونید:

امیدوارم به دردتون خورده باشه!

همین!

دوره گیت: معرفی و مقدمه

اینم یه تجربه پراکنده دیگه!

من یه مدت قبل تصمیم گرفتم که یه درس آموزشی در مورد git برای فرادرس ضبط کنم که دلیل‌های مختلف موفق به ضبط و اتمامش نشدم. فقط تونستم قسمت اول رو ضبط کنم. حالا میخواستم که بصورت کم کم ضبط رو انجام بدم که باز هم می‌بینم در کوتاه مدت نمیشه. پس تصمیم گرفتم این معرفی رو منتشر کنم تا ببینم بازخوردها نسبت بهش چیه.

توی این قسمت یه معرفی و تاریخچه‌ی کوچکی از سیستم‌های کنترل نسخه و git میگم. امیدوارم از نگاه کردن به ویدئو لذت ببرید

بابت اینکه ویدیو رو مشاهده می‌کنید تشکر می‌کنم. در صورتی که نظری داشتید، با من در میان بگذارید.

پدر بودن: به روش من

اینم یه تجربه پراکنده!

احتمالا میدونید که من یک ساله پدر شدم و دوست داشتم تجربه‌های خودم رو با شما به اشتراک بگذارم. فقط بدونید که چیزایی که من میگم قابل اعتماد نیست و قطعا با یه متخصص در این زمینه‌ها مشورت کنید. چون بچه خیلی حساسه و نباید آسیب ببینه.

خب این لیست چیزهایی هست که به ما کمک کرده ولی ممکنه کاملا به درد شما نخوره. و بازم به قول خارجی‌ها تکرار میکنم که ریسک استفاده از این راهنمایی‌ها با خودتون هست.

قبل از پدر مادر شدن

قبل از پرد مادر شدن بایستی خودتون رو آماده کنید. به خودتون برسید و به خودتون اهمیت بدید. چون بعدش باید وقت و انرژی زیادی رو به بچه اختصاص بدید و ممکنه خودتون فراموش بشید.

کلاس برید و آموزش ببینید

الان کلی کلاس خوب قبل از تولد بچه وجود داره که بهتون اطلاعات ارزشمندی برای دوره بارداری و به دنیا اومدن بچه میده. حتما ازش استفاده کنید.

خوبی این کلاسها اینه که میدونید چه نقاطی توی بزرگ شدن بچه وجود داره و باید به چیا توجه کنید.

زبان کودک Dunsten

یه فیلم خیلی خوب آموزشی دیگه وجود داره که دیدنش رو پیشنهاد میکنم زبان کودک Dunsten یا دانستن هست که دوبله یا زیرنویس شدش رو میتونید توی لینک پیدا کنید

داستان این فیلم هم اینه که یه موسیقی دان خانم بچه دار میشه و از دقت شنوایی اش استفاده میکنه و گریه‌ها رو دسته‌بندی میکنه. اینکه بدونید گریه‌ها چیه و چه معانی داره بهتون کلی کمک میکنه. البته دخترک ما گریه‌هاش نمیدونم چرا با اینایی که این میگفت فرق داشت ولی فهمیدن اینکه گریه‌ها معنی‌های مختلف داره باعث شد که ما گریه‌ها رو به معانی‌اش مرتبط کنیم.

بعد از پدر مادر شدن

خب اونا قبل از بچه‌دار شدن بود و آمادگی اما اصل ماموریت بعد از بچه دار شدن شروع میشه.

به غرایض بچه اعتماد کنید

مهمترین چیزی که لازم دارید تا بدونید اینه که بچه جز اون اوایل که هنوز از آب و گل در نیومده قابل اعتمادترین منبع واسه فهمیدن اینه که بچه حالش خوبه یا نه؟ بهش اعتماد کنید. اگه کم غذا خورد و آروم بود اوکیه اما اگه گریه میکرد بهش توجه کنید و نیازش رو برطرف کنید. مثلا دختر من کاری رو که یاد میگرفت ۲ یا ۳ روز پشت هم انجام میداد. مثلا یاد گرفته بود سرفه کنه و ۳ روز سرفه کرد بی وقفه ولی حالش خوب بود و شیطنت میکرد. ما نگران سرماخوردگی بودیم ولی حال خوبش باعث شد صبر کنیم و رفع شد.

به دلبستگی بچه اهمیت بدید

یکی از چیزهایی که روانشاسا میگن اینه که دلبستگی در بچه بایستی ایمن باشه. در موردش این مجموعه ویدئو توسط دکتر رمضانی ببینید. کلا هم به بچه خیلی توجه کنید و نیازهاش رو برآورده کنید و برخلاف اعتقاد عمومی بچه رو هر چقدر خواست بغل کنید.

در کارهای بچه فعال باشید

یادبگیرید که چطور بچه رو تمیز کنید، بشورید، غذا بدید، حمام کنید. نترسید. شما و همسرتون مهم‌ترین آدمی هست که بایستی بتونید کارهای فرزندتون رو انجام بدید. هر چقدر توی این کارها همکاری کنید و مسئولیت این کارها رو بپذیرید و به همسرتون کمک کنید تجربه بهتری از بزرگ کردن بچه خواهید داشت

خواب بچه و الگوهاش

بچه‌ها تا یادبگیرند که چطور بخوابند کلی زمان میبره. بدونید که حدودا در چه زمانی چطور میخوابه. اینکه بدونید چطور میخوابه بهتون کمک میکنه که بتونید بهتر از بچه نگهداری کنید. یه سری کارها هم هست که به بچه کمک میکنه برای خوابیدن. اونها رو یاد بگیرید. از صداها، تکون دادن و اینجور چیزا کمک بگیرید. برای خواب روند تکراری پادگانی داشته باشید.

تکرار و نظم دوست داشتنی

از تکرار و نظم خیلی استفاده کنید. بچه‌ها وقتی در یه حالت تکرار شونده قرار می‌گیرند شرطی می‌شن و می‌تونید از این ماجرا به نفع خودتون استفاده کنید. کارهای پر چالش رو همیشه به یک شکل انجام بدید تا بچه شرطی بشه که اگه ایناها رو دید یا تجربه کرد فلان اتفاق براش میفته. مهمترین چیزهایی که ما از شرطی شدن بچه توش استفاده کردیم اینا هستن

  • خواب: یه روند تکراری برای خواب داشته باشید که بچه بدونه وقت خوابه.
  • غذا دادن: ما یه صندلی غذای قابل حمل داشتیم که تقریبا تمام وعدها توی اون سرو میشد. الان دخترک میدونه که اونجا جای خوردنه و اگه اونجا نشست و چیزی ندادیم بخوره به ما اعتراض میکنه.
  • حمام رفتن: تا حدی ما از یه سری کار و شعر ثابت برای حمام رفتن استفاده میکنیم ولی نمیشه گفت که دخترک شرطی شده
  • شستن: این هم تاحدی هست. چون معمولا از یه سنی به بعد بچه‌ها دوست ندارن دراز بشن یا در حالت کم ثبات که برای شستن نیازه نگهداشته بشن.

ابزارها و امکانات و بازی‌های موثر بخرید

کلا بچه خیلی ابزارها و بازی‌های متنوع و معمولا گرون قیمتی دارن و اگه بخواید همه چیز رو بگیرید با درآمد معمول آدم‌ها امکان‌پذیر نیست. مهم میشه که ابزارها و بازی‌های موثر بخرید یعنی چی؟ یعنی اینکه تحقیق کنید و ببینید آیا خرید این ابزار یا بازی موثر هست یا نه و اگه بود اقدام کنید. از کسانی که بچه داشتن کمک بگیرید. ابزارهایی که خیلی به ما کمک کردن اینها بودن

  • وان حمام: که کمک میکنه بشه یک نفره هم بچه رو حمام کرد
  • کلاه حمام: که شستن سر رو خیلی راحت میکنه
  • صندلی غذای قابل حمل: صندلی غذایی بخرید که به نسبت ارزون باشه و میشه روی صندلی ناهار خوری نصبش کرد. این مدلها اروزنتر و قابل حمل هستند یعنی اگه مسافرت برید خونه پدربزرک مادربزرگ‌ها برید می‌تونید با خودتون ببرید.
  • بازی مناسب سن و مهارت: در هر سنی بچه در حال یادگرفتن مهارت‌های مختلفی هست که براش اسباب‌بازی‌های موثری وجود داره در خرید اونها شک نکنید. مثلا اسباب بازی که باعث تسریع روند گردن گرفتن بچه میشه. مثلا اسباب بازی که باعث تقویت گرفتن میشه. یادتون باشه این اسباب بازی ها متنوع و زیادن و گاها گرونن.
  • ابزار پایش بچه: سعی کنید اگر قصد جدا کردن زودهنگام بچه از خودتون رو دارید از ابزار پایش مناسب استفاده کنید. الان d-link ابزار پایش ارزون قیمتی داره که به گوشی هوشمندتون وصل میشه و خیلی ارزونتر از ابزار پایش‌های دیگه است
  • فین گیر یا پوار: که کمک میکنه دماغ بچه رو تمیز کنید

از اینترنت کمک بگیرید ولی نه برای تشخیص بیماری

در مورد مسائل مختلفی که براتون پیش میاد از اینترنت کمک بگیرید ولی هیچوقت سعی نکنید که با اینترنت تشخیص بیماری بدید. توی خرید تمامی ملزومات،‌پیدا کردن بازی فهمیدن اینکه چه مهارت‌هایی بچه باید یاد بگیره می‌تونید به اینترنت مراجعه کنید و از منابع انگلیسی استفاده کنید. ولی برای تشخیص بیماری حتما به پزشک مراجعه کنید.

خلی متن نوشتم و اگه شد کاملش میکنم. فعلا همین!